άρθρα και κείμενα

Ορθόδοξα άρθρα και κείμενα

Ο μετανοημένος Τελώνης [κείμενο]

Ο Άγιος Πέτρος ο Τελώνης

Ο Άγιος Πέτρος είχε το αξίωμα του πατρικίου κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Ιουστινιανού (527 - 565) και ήταν διοικητής της Αφρικής. Δυστυχώς ήταν άνθρωπος άσπλαχνος, ανελεήμων, πλεονέκτης και φιλάργυρος. Κάποτε προσήλθε σε αυτόν ένας φτωχός και του ζητούσε ελεημοσύνη. Τότε εκείνος άρπαξε έναν άρτο (δηλ. ψωμί), από εκείνους που εκείνη την στιγμή του είχε φέρει ο αρτοποιός, και σαν πέτρα τον πέταξε κατά του φτωχού ανθρώπου ["Ν": ο οποίος, πεινασμένος καθώς ήταν, τον άρπαξε κι έφυγε].

Με την χάρη του Θεού, κάποια στιγμή κράτησε στα χέρια του το Ιερό Ευαγγέλιο.

Από περιέργεια το άνοιξε, αλλά η ανάγνωσή του δεν τον άφησε αδιάφορο. Τότε άνοιξαν τα μάτια του. Και με ειλικρίνεια είδε τον πραγματικό του εαυτό. Με θλίψη είδε την αληθινή εικόνα της ψυχικής του καταστάσεως. Αμέσως ήλθε στον εαυτό του εφαρμόζοντας τον λόγο των Πατέρων: «Είσελθε στον εαυτό σου. Εκεί η χαρά και η βασιλεία». Στη μνήμη του και στη συνείδησή του έρχονταν οι φυσιογνωμίες των τελώνων του Ευαγγελίου, τους οποίους ο Χριστός έσωσε. Και, όπως εκείνοι, μετανόησε.

Τότε, σε ώρα ασθένειας, είδε όνειρο. Του φάνηκε ότι παρίστατο στην κρίση του Θεού, ο Οποίος άλλους δικαίωνε και άλλους καταδίκαζε. Εκείνη την ώρα της κρίσεως είδε κοντά του μια ζυγαριά. Στο αριστερό μέρος της ζυγαριάς έβλεπε να συγκεντρώνονται δαίμονες και να εναποθέτουν πολλές κακές του πράξεις, ενώ στο δεξιό του έβλεπε Αγγέλους να μην βρίσκουν κάποιο άλλο καλό να εναποθέσουν προς ισορροπία της ζυγαριάς, παρά μόνο τον άρτο εκείνο που πέταξε με θυμό κατά του φτωχού.

Αφού ξύπνησε, έλαβε τη μεγάλη και σωτήρια απόφασή του. Μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς και έκανε έργο του να ανευρίσκει τους πάσχοντες και τους ενδεείς. Αλλά η χαρακτηριστικότερη απόδειξη της τέλειας και καλής αλλοιώσεώς του και της αυταπαρνήσεώς του είναι, ότι πούλησε σαν δούλο τον ίδιο του τον εαυτό και έδωσε τα χρήματα που πήρε στους φτωχούς.

Ο άνθρωπος που αγόρασε τον Πέτρο ήταν χρυσοχόος. Τον πήρε στο αρχοντικό του και τον είχε να εργάζεται με τους άλλους υπηρέτες στην αυλή του. Οι σύνδουλοί του όμως άρχισαν να υποψιάζονται και να συζητούν μεταξύ τους μήπως αυτός είναι ο διοικητής της Αφρικής, που χάθηκε και που λένε πως τρελάθηκε και πουλήθηκε δούλος...

Ακούγοντας αυτά να λένε ο δούλος πια του Χριστού Πέτρος ήθελε να φύγει, πριν τον αναγνωρίσουν. Πήγε βράδυ κρυφά στο θυρωρό του αρχοντικού και τον παρακαλούσε να τον αφήσει να φύγει. Ο θυρωρός όμως ούτε άκουγε, ούτε μιλούσε · ήταν κωφάλαλος. Του λέει τότε ο Πέτρος «στ' όνομα του Ιησού Χριστού, άκουσέ με, σε παρακαλώ, και άνοιξέ μου την πόρτα». Αμέσως έγινε θαύμα! Ο κωφάλαλος άκουσε και μίλησε και με συγκίνηση άνοιξε τη θύρα.

Αφού ανέκτησε την ελευθερία του πήγε στα Ιεροσόλυμα, για να προσκυνήσει τους Άγιους Τόπους, όπου σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου. Και τέλος, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και οσίως κοιμήθηκε και ενταφιάσθηκε στην τοποθεσία του Βοός, στο πατρικό του σπίτι, πτωχός κατά κόσμον, αλλά πλούσιος σε αιώνιους θησαυρούς.