«Ακολουθία του Αγίου Νεοϊερομάρτυρος Λαζάρου»

Ο Άγιος Λάζαρος αγίασε κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Ήταν ιερεύς έχοντας ιδιαίτερη πατρίδα του την σημερινή Τρίπολη της επιφανούς Πελοποννήσου.

Οι ευσεβείς γονείς του ονομάζονταν Νικόλαος και Αλεξάνδρα και τον μεγάλωσαν με νουθεσία και παιδεία Κυρίου. Όταν χειροτονήθηκε ιερεύς, εκείνους που ζούσαν με ευσέβεια τους δίδασκε, τους δε άλλους τους νουθετούσε να μην αδικούν τους πτωχούς. Κάποιος που ζούσε στην ίδια την πόλη της Τριπόλεως, ο οποίος ονομαζόταν Σέλετος, αδικούσε τους πάντες καθημερινά.

Αυτόν λοιπόν τον Σέλετον, ο ιερός Λάζαρος συνεχώς συμβούλευε να μην αδικεί τους άλλους. Όταν αυτός ο Σέλετος καταδικάστηκε σε θάνατο για τις αδικίες που είχε κάνει, αρνήθηκε τον Χριστό για να γλιτώσει το θάνατο. Τότε, γινόμενος μωαμεθανός και διαφεύγοντας του κινδύνου, μαζί με άλλους Τούρκους θέλησε να πείσει τον Άγιο Λάζαρο να εξομώσει και αυτός. Τον συκοφάντησαν πολλές φορές και τον οδήγησαν στο δικαστήριο λέγοντάς του πως αν αλλαξοπιστήσει θα του δώσουν πολλά αγαθά, αλλιώς θα τον θανατώσουν. Ο Άγιος αρνήθηκε την ανίερη προσφορά των απίστων, οι οποίοι αποφάσισαν να βασανιστεί με πολλά μαρτύρια, όπως μαστιγώματα, στρεβλώσεις των άκρων, αποκοπή μελών, κακώσεις και άλλα πολλά.

Τέλος, βλέποντας το ανυποχώρητο του μάρτυρος τον έρριξαν στη φωτιά μέσα στην οποία ο Άγιος παρέδωσε την μακαρία ψυχή του προσευχόμενος.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως η μητέρα του τον στήριζε λέγοντάς του να υπομείνει την προσωρινή τιμωρία της φωτιάς ώστε να κληρονομήσει την αιώνια Βασιλεία και να χαίρεται μαζί με τους άλλους μάρτυρες, αγγέλους, αρχαγγέλους, προφήτες και όλους τους αγίους. Κατ’ αυτό τον τρόπο τελειώθηκε ο άγιος νεοϊερομάρτυς Λάζαρος, οι δε παριστάμενοι, πιστοί και άπιστοι, έκπληκτοι και με φόβο εβεβαίωσαν πως φως εξ ουρανού έσκεπε τον τόπο του μαρτυρίου για τρεις συνεχόμενες μέρες. Κατόπιν, κάποιοι ευσεβείς χριστιανοί περισυνέλλεξαν τα λείψανα και την κόνιν του Αγίου τα οποία έκαναν πολλές θεραπείες σε όσους με πίστη επικαλούνταν τον Άγιον.

Απολυτίκιον.

Ποίημα Δρ. Χαραλάμπους Μπούσια.

Ήχος πλ. α . Τον συνάναρχον Λόγον.
Ιερόαθλε μάρτυς Υψίστου, Λάζαρε, ο κατασβέσας καμίνου το πυρ αιμάτων ροαίς, των τιμίων σου έσχατοις εν τοις έτεσιν, ως Μαντινείας φως λαμπρόν, και Τριπόλεως φανόν, υπέρφωτόν σε τιμώμεν, και εκζητούμεν σην χάριν, οι εν πυρί παθών καιόμενοι.

Μοναχός Παΐσιος
Νέα Σκήτη, 2008

παραγγελία