άρθρα και κείμενα

Ορθόδοξα άρθρα και κείμενα

Ο άρρωστος μωαμεθανός και η Χάρη του Θεού [κείμενο]

Μητροπολίτου Ναϊρόμπι Μακαρίου

Πάντα σημειώνω τις σκέψεις μου ύστερα από μια συνεχή και μακρά περιοδεία στις διάφορες επαρχίες της Μητρόπολης Ναϊρόμπι. Απόψε βρίσκομαι ακόμα εν κινήσει. Δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα. Με το λιγοστό φως που εκπέμπει ένα μικρό κερί κάθομαι και σκέφτομαι. Συλλογίζομαι πόσο σύντομος είναι ο επίγειος βίος μας και πόσο άστοχα παραβλέπουμε και δεν θέλουμε να δεχθούμε τη ζωή μας εδώ στο χώρο της Ιεραποστολής· είναι μια συνεχής μαρτυρία που συνοδεύεται από ένα μαρτύριο που δεν έχει όρια και τέλος. Μια μαρτυρία του Αγίου Πνεύματος μέσα στον κύκλο της ζωής και δράσης της Ορθοδοξίας σ’ ένα κόσμο που είναι διψασμένος και πεινασμένος για την πίστη στο Θεό. Αγωνίζεται αυτός ο κόσμος μέρα – νύχτα να πλησιάσει το Χριστό, να γίνει μέσα του ένα θαύμα ώστε να μπορέσει να θεοποιηθεί, να γνωρίσει ένα κόσμο νέο και ιδανικό χωρίς παραλλαγές και ψευδαισθήσεις. Αυτός ο δρόμος ανοίγει νέους ορίζοντες και ενώνει τις ψυχές των διψασμένων και των ταλαιπωρημένων αυτών ανθρώπων που αληθινά στοχάζονται να αγγίξουν τα θεία και να γευθούν την μεγάλη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο.

Έτσι λοιπόν πριν μερικά χρόνια ακριβώς τέτοιο καιρό κάπου σε μια περιοχή, όχι πολύ μακρυά από την όχθη της λίμνης Βικτώριας, ένας σημαντικός παράγοντας της μωαμεθανικής κοινότητας της περιοχής υπέφερε από ανίατη ασθένεια. Λίγες ελπίδες του έδωσαν, λίγος χρόνος ζωής του έμεινε. Η οικογένεια του έχασε κάθε ελπίδα. Βρισκόταν στις τελευταίες στιγμές της ζωής του. Συμπτωματικά ένας ορθόδοξος ιερέας βρισκόταν τις ημέρες εκείνες στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν. Πέρασε ο ιερέας για να διαβάσει ευχές σε παρακείμενο ορθόδοξο. Οι συγγενείς του μουσουλμάνου απελπισμένοι ζήτησαν από τον ιερέα να προσευχηθεί για τον ετοιμοθάνατο. Ο ιερέας το έπραξε και ώ του θαύματος! Εκεί που περίμεναν το θάνατο του ο άνθρωπος αυτός θεραπεύεται! Βρίσκει ξανά τις δυνάμεις του αφήνοντας κατάπληκτους τους πάντες. Ο καρκίνος που είχε ήταν σε προχωρημένο στάδιο. Κι’ όμως η πίστη του τον έσωσε. Κανένας εκείνη την ώρα δεν γνώριζε ποιό ήταν το θέλημα του Θεού, ποιά αποκαλυπτικά σημεία της παρουσίας του Θεού θα εκδηλώνονταν. Ο ασθενής και οι συγγενείς του μόλις φεύγουν από το νοσοκομείο ζητούν να μάθουν τι είδους θρησκεία ήταν αυτή που με μια προσευχή και το σταύρωμα τον έκανε να αναστηθεί κυριολεκτικά. Έμαθαν για την Ορθοδοξία, άκουσαν για τα πολλαπλά θαύματα που επιτελούνται, ζήτησαν λεπτομερείς πληροφορίες. Ύστερα από ελεύθερη επιλογή, εσωτερική απόφαση και προετοιμασία βαπτίσθηκαν όχι μόνο ο μωαμεθανικής πρώην ασθενής αλλά και όλα τα μέλη της οικογένειας του. Ήταν μια αληθινή μυσταγωγία. Η τελετή έγινε στο ποτάμι του χωριού τους. Δέχθηκαν όλοι τους το βάπτισμα. Επήραν τα χαρίσματα και τη σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος. Λούσθηκαν μέσα στην αγιαστική μεταμόρφωση του σώματος και της ψυχής. Τώρα ήσαν τέκνα φωτός, παιδιά του ενός και αληθινού Θεού, εκείνου που τους φανέρωσε το μεγαλείο και τη δόξα Του. Δεν είχαν καμιά αμφιβολία. Είδαν χειροπιαστά το Θεϊκό Του χέρι να επιτελεί τα θαυμάσια Του.

Στο χωριό τους λοιπόν θέλησαν οι πρώην μωαμεθανοί να κτίσουν τον πρώτο ιερό ναό σε οικόπεδο της οικογένειας τους. Όταν τους γνώρισα ήταν μόλις έγιναν ορθόδοξοι. Σ’ αυτό το οικόπεδο υπήρχαν μόνο ξύλα στημένα που θύμιζαν πρωτοχριστιανική εποχή. Μιλούσε ο ζήλος και η πίστη τους, ο ενθουσιασμός και η αγάπη τους προς την ορθόδοξη Εκκλησία. Αιτία της γνωριμίας τους η θαυματουργική επέμβαση του Θεού, η άπειρη συγκατάβαση και φιλανθρωπία του, το έλεος και η μεγαλοσύνη Του.

Τώρα με την ευκαιρία που ο θεραπευθείς μωαμεθανός ασπάσθηκε την Ορθοδοξία με την οικογένεια του φαίνεται τελικά ότι όλο το χωριό θα κάνει το ίδιο. Γιατί; Διότι βλέπουν όλοι ότι η πίστη στον Χριστό αλλάζει τους ανθρώπους, τους κάνει πνευματοφόρους, τους αγιάζει την πορεία της ζωής τους, παρουσιάζει έντονα τα σημάδια της παρουσίας του Θεού μέσα τους, φαίνεται η ανάπλαση αυτή όχι μόνο εσωτερικά αλλά και εξωτερικά. Έτσι λοιπόν μέσα σ’ αυτό τον χρόνο αυξήθηκε η νέα κοινότητα των Ορθοδόξων. Ο ιερέας της κοινότητας μαζί με το επιτελείο του δραστηριοποιήθηκαν σε τέτοιο βαθμό, ώστε με την οικονομική ενίσχυση του πρώην μωαμεθανού να κτισθεί ένας ναός με λάσπη αφιερωμένος στον Άγιο Μωυσή τον Αιθίοπα. Και όχι μόνο αυτό. Τέτοιος ήταν ο ζήλος και η πίστη των πρώην μωαμεθανών ώστε μέσα σ’ αυτό το διάστημα έμαθαν να ψάλλουν τον όρθρο και τη θεία λειτουργία απ’ έξω (από στήθους) στα Σουαχίλι. Τόσος ήταν ο πόθος τους. Όταν έφθασα ύστερα από ένα χρόνο, αντίκρισα το ναό καμωμένο από λάσπη πράγμα που διαλαλούσε ότι η πίστη τους δεν ήταν τυπική αλλά ουσιαστική. Δεν είναι και μικρό πράγμα. Μέσα σε ένα χρόνο να βρίσκει κανείς μια οργανωμένη ορθόδοξη ενορία με τόσους πιστούς και τόση ζωντάνια.

Όταν έφθασα εκεί αυτή τη φορά ο πρώην μωαμεθανός, ο πρωτοπόρος και σκαπανέας πια της Ορθοδοξίας, αφού έγινε αιτία να ασπασθούν τόσοι πολλοί την Ορθοδοξία, μίλησε με τόσο ζήλο και πεποίθηση για τη γνωριμία του με το Χριστό και την Ορθοδοξία, ανέπτυξε τόσο παραστατικά την βεβαιότητα της παρουσίας του Θεού μέσα στη ζωή του και την εξ’ ολοκλήρου μεταστροφή του από το θαύμα που έγινε και που τον οδήγησε θεληματικά να ασπασθεί το Χριστιανισμό, ώστε νόμιζε κανείς ότι είχε μπροστά του ένα διάδοχο των αποστόλων ευαγγελιζόμενο το Χριστό. Κρατούσε στα χέρια του την Αγία Γραφή, φορούσε το σταυρό, δείγμα της μεγάλης του ευσέβειας και μιλούσε με απόλυτη και αφοπλιστική ειλικρίνεια. Δεν μπορούσε να κρύψει την συγκίνηση του και τον εσωτερικό του κόσμο, τον τόσο πλούσιο σε αισθήματα, τον τόσο πηγαίο σε εκδηλώσεις χαράς και ανεκλάλητης συγκίνησης. Έκανε σαν μικρό παιδί. Ομολόγησε ότι τα πενήντα χρόνια της ζωής του μακρυά από το σωτήρα Χριστό ήταν χαμένα και η ζωή του δεν είχε κανένα νόημα. Ζούσε στο ψέμα, τώρα γνώρισε την αλήθεια. Ζει καθημερινά αυτή την εσωτερική μεταμόρφωση της ψυχής και του σώματος του.

Συνέχισε να διηγείται όλα τα θαυμαστά που γίνονται στη ζωή του από την ώρα που βαπτίστηκε με όλη την οικογένεια του και τη χαρά που έφερε, όχι μόνο σ’ αυτούς, αλλά σ’ όλους τους γύρω τους το μήνυμα του Χριστού και η αλήθεια της Ορθοδοξίας. Έψαλλαν μελωδικά αποσπάσματα από τον όρθρο και τη θεία λειτουργία και εξηγούσαν γιατί τα λόγια αυτά τους ενισχύουν τόσο στην πορεία τους.

Είναι φανερό ότι αναπτύσσεται μια νέα δυναμική παρουσία της Ορθοδοξίας σ’ αυτή τη γωνιά της γης. Ακόμα ένας ορθόδοξος πυρήνας σηματοδοτεί στην περιοχή αυτή τη ζωντανή παρουσία του Χριστού ύστερα από 2000 χρόνια από την ώρα που ήλθε στον κόσμο αυτό για να σώσει το ανθρώπινο γένος. Η φυλή αυτή περίμενε 2000 χρόνια κι’ όμως τώρα ήλθε η ώρα, εκπληρώθηκε η προφητεία, ο ίδιος ο Θεός βρίσκεται κοντά τους, δίπλα τους, μέσα τους. Κανείς δε γνωρίζει τι θα γίνει αύριο. Ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο και δοξασμένο στους αιώνες.

Ο Ναϊρόμπι Μακάριος
Θεολόγος, Διδάκτωρ Θεολογίας


 Παρμένο από το περιοδικό Ορθόδοξη Μαρτυρία, τεύχος 114, σελ. 92-94