Περί μετανοίας λόγοι Α' [κείμενο]

Ανθολόγιο λόγων Αγίων Πατέρων περι μετανοίας

Όταν ο άνθρωπος πεθάνει εν μετανοία και οδεύει προς τον Παράδεισο, τότε είναι σαν να βρίσκεται μέσα σε ένα λεωφορείο και από έξω, τα σκυλιά (=τελώνια) τρέχουν και γαυγίζουν, χωρίς να τον ενοχλούν στο ταξίδι του, αλλά ούτε και να τον καθυστερούν. (Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης)

Ο μετανοών παύει να αμαρτάνει, φέρει όμως τις ουλές των τραυμάτων από τις αμαρτίες. (Μέγας Αθανάσιος)

Μετάνοια είναι η μη επανάληψη της ίδιας αμαρτίας. (Όσιος Ποιμήν)

Νομίζω πως, αν ένας άνθρωπος μετανοήσει μ' όλη του την καρδιά και δεν συνεχίσει ν' αμαρτάνει πια, ακόμα και σε τρεις μέρες τον δέχεται ο Θεός. (Όσιος Ποιμήν)

Αξιώθηκες με την εξομολόγηση και τη Θεία Κοινωνία, να γίνει συνδαιτυμώνας του Θεού; Μην κηλιδώνεις και σχίσεις το βασιλικό χιτώνα που ντύθηκες. (Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας)

Αν σώθηκε με την μετάνοια ο Μανασσής, που πρόσταξε και πριόνισαν τον Προφήτη Ησαϊα, εσύ που ασφαλώς δεν αμάρτησες τόσο φριχτά, δεν θα σωθείς; Γι' αυτό να μην αμφιβάλλεις, για τη δύναμη της μετανοίας. (Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων)

Αυτό που πραγματοποίησε ο Θεός στον κατακλυσμό του Νώε, ύστερα από εκατόν είκοσι χρόνια, δεν θα μπορούσε να το πραγματοποιήσει αμέσως; Παράτεινε όμως τόσο πολύ τον καιρό της τιμωρίας, για να δώσει χρόνο μετανοίας. Αν μετανοούσαν οι αμαρτωλοί, ο Θεός δεν θα έστελνε την τρομερή και δίκαιη τιμωρία. (Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων)

Τι γνώμη έχετε για τον Ναβουχοδονόσορα; Δεν ακούσατε από την Αγία Γραφή, ότι ήταν άγριος, αιμοβόρος, σκληρόκαρδος; Δεν ακούσατε ότι κατάστρεψε τάφους και ξέθαψε οστά βασιλέων; Δεν ακούσατε, ότι ολόκληρο λαό έσυρε στην αιχμαλωσία; Δεν ακούσατε, ότι τύφλωσε τον βασιλέα, αφού προηγουμένως τον υποχρέωσε να δει την σφαγή των παιδιών του; Δεν ακούσατε, ότι συνέτριψε τα Χερουβείμ; (Δεν εννοώ βέβαια τους Αγγέλους, μην σκεφτεί κανείς κάτι τέτοιο. Εννοώ τα γλυπτά που κάλυπταν την Κιβωτό της Διαθήκης, από όπου ακουγόταν η φωνή του Θεού). Ο Ναβουχοδονόσορ βεβήλωσε ακόμη και το καταπέτασμα του Ναού. Πήρε το Άγιο θυμιατήρι και το έστειλε σε ειδωλείο. Άρπαξε όλες τις ιερές προσφορές. Έβαλε φωτιά και έκαψε τον Ναό από τα θεμέλια. Με πόσες τιμωρίες άξιζε να τιμωρηθεί αυτός που σκότωσε βασιλείς, που έκαψε ιερά, που αιχμαλώτισε τον λαό, που τοποθέτησε Άγια σκεύη του Ναού μεταξύ των ειδώλων; Δεν θα ήταν άξιος να θανατωθεί χίλιες φορές; Γνωρίσατε έως εδώ το πλήθος των εγκλημάτων του Ναβουχοδονόσορος. Ελάτε τώρα να μάθετε και του Θεού την φιλανθρωπία. Τιμωρήθηκε ο θηριώδης βασιλιάς, να ζει σαν άγριο θηρίο μέσα στην έρημο. Τιμωρήθηκε όμως για να σωθεί. Έβγαλε νύχια και τρίχες σαν αυτά που έχει το λιοντάρι, γιατί πριν σαν λιοντάρι άρπαζε τα άγια και ούρλιαζε. Έτρωγε χόρτα σαν το βόδι, γιατί πριν ζούσε σαν κτήνος, εφ' όσον αγνοούσε τον αληθινό Θεό που του εμπιστεύθηκε το βασιλικό αξίωμα. Όταν όμως με τις παιδαγωγικές αυτές τιμωρίες αναγνώρισε τον ύψιστο Θεό και προσευχήθηκε και μετανόησε, τότε ο Θεός του χάρισε πάλι το βασιλικό αξίωμα. Στον Ναβουχοδονόσορα, που αμάρτησε τόσο φοβερά και μετανόησε, χάρισε ο Θεός την συγχώρηση και την βασιλεία. Εάν λοιπόν και εσύ μετανοήσεις και ζήσης Χριστιανικά, δεν θα σου χαρίσει ο Θεός, άφεση των αμαρτιών και την Βασιλεία των Ουρανών; (Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων)

Έσφαλλε ο Δαβίδ. Καθώς σηκώθηκε το δειλινό από το κρεβάτι και βημάτιζε στο δωμάτιο, κοίταζε απρόσεκτα και έπεσε στην αμαρτία. Δεν νεκρώθηκε όμως η καλή του διάθεση να αναγνωρίσει το σφάλμα του. Ήρθε ο Προφήτης Νάθαν για να τον ελέγξει και να θεραπεύσει το τραύμα. Ο υπήκοος, είπε στον βασιλιά: «Αμάρτησες και οργίστηκε ο Θεός εναντίον σου». Ο πορφυροφόρος Δαβίδ, δεν αγανάκτησε. Δεν έδωσε προσοχή στο πρόσωπο του Προφήτου, αλλά ύψωσε την σκέψη σ' Αυτόν που τον έστειλε. Δεν τον σκλήρυνε ο εγωισμός της εξουσίας σε τόσο πλήθος στρατιωτών που είχε γύρω του, διότι έφερε στον νου του, τον αγγελικό στρατό του Κυρίου. Δοκίμασε αγωνία νοιώθοντας σαν ορατό τον Αόρατο. Και απάντησε στον Προφήτη, μάλλον όμως στον Θεό, που τον έστειλε: «Αμάρτησα ενώπιον του Κυρίου». Βλέπεις την ταπεινοφροσύνη του βασιλέως; Βλέπεις την εξομολόγηση του; Μήπως είχε προηγουμένως ελεγχθεί από κανένα; Μήπως είχαν μάθει την αμαρτία του πολλοί; Σε σύντομο χρονικό διάστημα αμάρτησε και αμέσως ο Προφήτης παρουσιάστηκε. Μόλις του απηύθυνε την κατηγορία, ο φταίχτης ομολόγησε το σφάλμα. Και επειδή το ομολόγησε με ειλικρινή μετάνοια, γρήγορα εκδηλώθηκε και η θεραπεία, η συγχώρησης. Ο Προφήτης Νόθαν παρηγόρησε τον Δαβίδ με την αναγγελία της συγχωρήσεως του Θεού. Εκείνος όμως δεν εγκατέλειψε την μετάνοια. Αντί βασιλική πορφύρα, ντύθηκε πένθιμο δουλικό σάκκο. Αντί σε χρυσοστόλιστο θρόνο, κάθησε σε χώμα και στάχτη. Και δεν κάθησε μόνο πάνω σε στάκτη, αλλά και έφαγε στάκτη, καθώς ο ίδιος λέει: «Σποδόν ώσει άρτον έφαγον και το πόμα μου μετά κλαυθμού εκίρνων» (Ψαλμοί 110,10). Έλιωσε με τα δάκρυα τα μάτια, που έγιναν αφορμή να συλλάβει την αισχρή επιθυμία: «Λούσω καθ' εκάστην νύκτα την κλίνην μου εν δάκρυσί μου την στρωμνήν μου βρέξω» (Ψαλμοί 6,7). Άρχοντες τον παρακαλούσαν να διακόψει την νηστεία. Αυτός όμως δεν υποχωρούσε. Ολόκληρη εβδομάδα νήστεψε από κάθε τροφή. Εάν λοιπόν ένας βασιλιάς με τέτοιο τρόπο εκδήλωσε την μετάνοια του, εσύ ο απλός άνθρωπος δεν θα εξομολογηθείς; (Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων)

Φιλάνθρωπος είναι ο Κύριος. Γρήγορος στην συγχώρηση, αργός στην τιμωρία. Κανείς λοιπόν ας μην απελπίζεται για την σωτηρία του. Πέτρος, ο κορυφαίος και ο αρχηγός των Αποστόλων, φοβήθηκε μια παιδίσκη και αρνήθηκε τρεις φορές τον Χριστό. Μεταμελήθηκε όμως και έκλαψε πικρά. Το κλάμα φανέρωνε την ολόψυχή του μετάνοια. Γι' αυτό δεν έλαβε μόνο την συγχώρηση για την άρνηση, αλλά και την αποκατάσταση στο Αποστολικό αξίωμα. Έχοντας λοιπόν αδελφοί, τόσα παραδείγματα ανθρώπων που αμάρτησαν και μετανόησαν και σώθηκαν, πρόθυμα και εσείς να μετανοείτε και να εξομολογείστε. Έτσι θα λάβετε την συγχώρηση των αμαρτιών σας και θα αξιωθείτε να κληρονομήσετε την Βασιλεία των Ουρανών μαζί με όλους τους Αγίους. (Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων)

Το φίδι εγκαταλείπει το παλιό του δέρμα. Εμείς δεν θα εγκαταλείψουμε την αμαρτία; Η άκαρπη γη αν καλλιεργηθεί με επιμέλεια, μεταβάλλεται σε καρποφόρα. Εμείς δεν μπορούμε να διορθωθούμε;... (Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων)

Η μετάνοια γεννά την τήρηση των εντολών. Η τήρηση των εντολών καθαρίζει την ψυχή και έτσι απελευθερωνόμαστε από τα πάθη. (Όσιος Θαλάσσιος)

Αν δεν υπάρχουν προϋποθέσεις, για να εγκύψει μέσα μας ο Χριστός, μετάνοια δεν έρχεται. Οι προϋποθέσεις είναι η ταπείνωση, η αγάπη, η προσευχή, οι μετάνοιες, ο κόπος για τον Χριστό. (Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)

Για να μετανοήσει η ψυχή, πρέπει να ξυπνήσει. Εκεί, στο ξύπνημα αυτό, γίνεται το θαύμα της μετανοίας. Και εδώ βρίσκεται η προαίρεση του ανθρώπου. Το ξύπνημα, όμως, δεν έγκειται μόνο στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος μόνος του, δεν μπορεί. Επεμβαίνει ο Θεός. Χωρίς την Χάρη δεν μπορεί να μετανοήσει ο άνθρωπος. (Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)

Δεν χρειάζονται χρόνια για να μετανοήσει κανείς. Η μετάνοια είναι σαν την αστραπή. (Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)

Μόλις μπούμε στην πνευματική ζωή, μόλις μπούμε στον Χριστό, αλλάζουν όλα. Και κλέφτης να ήταν κανείς, παύει να κλέβει και φονιάς, παύει να είναι φονιάς και αιμοβόρος και κακός και μνησίκακος... Παύουν όλα. Παύει η αμαρτία και ζει ο Χριστός. (Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)

Ο κλέφτης ο πιασμένος και μετανοημένος, η πόρνη η γνωστή και ντροπιασμένη, η ταπεινωμένη και η μετανοημένη, είναι πολύ ανώτερη από εμάς, με τα καλά ονόματα και τον άγνωστο μας και αμφίβολο βίο... (Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)

Όταν φτάσει κανείς στην έπαρση είναι δύσκολο να μετανοήσει. Είναι δύσκολο να μετανοήσει, από τον εγωισμό που έχει. (Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)

Με τίποτε άλλο δεν χαίρετε τόσο πολύ ο Θεός, όσο με την διόρθωση και την σωτηρία του ανθρώπου. (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Όσοι δεν μετανοούν με την πρόθεσή τους, αυτοί και αμαρτάνουν συνεχώς. Όσοι αμαρτάνουν χωρίς να θέλουν, αυτών η μετάνοια είναι συνειδητή και η αιτία της (η αμαρτία), όχι συχνή. (Άγιος Ηλίας ο Πρεσβύτερος)

Αφού αναγνώρισες ότι αμάρτησες, όπως έκανε ο Δαβίδ, ακολουθησέ τον και στην μετάνοια. (Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων)

Η μετάνοια είναι ειλικρινής, μόνο όταν ο άνθρωπος συναισθανόμενος τα αμαρτήματά του, αυτά με τα οποία εξόργισε τον Δημιουργό του, εγκαταλείπει την αμαρτωλή δραστηριότητα, θλίβεται γι' αυτήν και μετανοεί και αξιώνεται τη συγχώρεση δια της ευλογίας του Χριστού, μέσω του πνευματικού. Όταν όμως δεν εγκαταλείπει αυτήν την δραστηριότητα, έστω και αν μετανοεί, τότε αυτό δεν είναι μετάνοια, αλλά επικίνδυνη, υπέρμετρη και ασυλλόγιστη ελπίδα στο έλεος του Θεού, η οποία κρίνεται στον ίδιο βαθμό, με την απόγνωση ενώπιον του Θεού. (Άγιος Μακάριος της Όπτινα)

Για την ειλικρινή μετάνοια δεν χρειάζονται ούτε χρόνια, ούτε μέρες, αλλά μονάχα μια στιγμή. (Άγιος Αμβρόσιος της Όπτινα)

Σε τι καιρούς φθάσαμε! Κάποτε, αν κάποιος μετανοούσε ειλικρινά για τα αμαρτήματά του, αμέσως αντικαθιστούσε την αμαρτωλή ζωή του με την αγαθή, ενώ τώρα συχνά συμβαίνει τούτο: ναι μεν ο άνθρωπος θα μετανοήσει και θα εξιστορήσει όλα του τα αμαρτήματα λεπτομερώς, αλλά μετά ξαναρχίζει τα παλιά του καμώματα. (Άγιος Αμβρόσιος της Όπτινα)

Στον Θεό είναι περισσότερο αρεστός ο μετανοημένος αμαρτωλός, παρά ο καυχόμενος άνθρωπος, ο οποίος δεν αμάρτησε. Καλύτερα αφού αμαρτήσεις, να μετανοήσεις, παρά να μην έχεις αμαρτήσει και να καυχιέσαι γι' αυτό. Ο Φαρισαίος απείχε της αμαρτίας, αλλά λόγω της αλαζονείας του και των επικρίσεών του κατά του τελώνη, έχασε ενώπιον του Θεού το δίκιο του, ενώ ο τελώνης, αν και εξόχως αμαρτωλός, μέσω της ταπεινόφρονος παραδοχής και των επικρίσεων που δέχτηκε από τον Φαρισαίο, όχι μόνο έλαβε άφεση αμαρτιών, αλλά και απέσπασε την συγγνώμη του Φαρισαίου. (Άγιος Αμβρόσιος της Όπτινα)

Μετάνοια καρδιακή συντελείται, όταν με την συγχωρετική ευχή από την εξομολόγηση, σιχαίνεσαι την αμαρτία και δεν την ξανακάνεις πιά. Όταν μετανοήσεις με την καρδιά σου, μπορεί και να μην δακρύσεις καν. Αυτό είναι προτιμότερο από το να κλαις στην εξομολόγηση και ύστερα να επαναλαμβάνεις την αμαρτία. Αυτό δεν είναι μετάνοια εκ καρδιάς. Βέβαια αν την ειλικρινή μετάνοια την συνοδεύσεις με δάκρυα, τότε ακόμα καλύτερα. (Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός)

Η απέχθεια προς τις αμαρτίες είναι το γνώρισμα της γνήσιας μετάνοιας της ψυχής και της σταθερής αποφάσεώς της να ζήσει ενάρετα. (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

Η μετάνοια του ανθρώπου που αμάρτησε θανάσιμα, μόνο τότε μπορεί να αναγνωριστεί ως αληθινή, όταν εγκαταλείψει το θανάσιμο αυτό αμάρτημα. (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

Εσείς που κυλιέστε στα βρομερά βαλτόνερα των αμαρτιών και βρίσκετε εκεί ευχαρίστηση, σηκώστε τα κεφάλια σας και κοιτάξτε τον καθαρό ουρανό· εκεί είναι η θέση σας. Ο Θεός σας δίνει τόση αξία, σας κάνει θεούς...! (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

Το έργο της μετάνοιας, συντελείται με τις εξής 3 αρετές: την ανατροπή των λογισμών, την αδιάλειπτη προσευχή και την υπομονή στις επερχόμενες θλίψεις. Η καλλιέργεια των αρετών αυτών, πρέπει να γίνεται όχι μόνο εξωτερικά, αλλά και νοερά. Γιατί έτσι φτάνουν στην απάθεια, όσοι τις καλλιεργούν για πολύ καιρό. (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

Στην μετάνοια περιέχονται όλες οι εντολές του Θεού. Με την μετάνοια φτάνει ο Χριστιανός πρώτα στον φόβο του Θεού και μετά στην Θεία αγάπη. (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

Ας βιαστούμε να καταδικάσουμε τον εαυτόν μας για τις αμαρτίες μας. Ας παραδεχτούμε την κακία μας. Και ας πάψουμε να χαιρόμαστε γι' αυτές, να τις αγαπάμε και να τις πράττουμε... (Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος που οδηγεί στον Θεό, για μας τους αμαρτωλούς που απομακρυνθήκαμε απ' Αυτόν «εις χώραν μακράν», είναι ο δρόμος της συντριβής και των δακρύων. (Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Μετάνοια σημαίνει να αισθάνεσαι στην καρδιά σου, το ψεύδος, την ανοησία, την ενοχή για τις αμαρτίες του. Σημαίνει να ομολογήσεις, πως με τις αμαρτίες του, πρόσβαλες τον Κύριο και Δημιουργό μας, τον Πατέρα και Ευεργέτη μας, που είναι άπειρα Άγιος και αποστρέφεται απόλυτα την αμαρτία. Σημαίνει να μισήσεις, με όλη σου την ψυχή την αμαρτία και να διορθωθείς για να εξιλεωθείς. (Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Η αληθινή μετάνοια απαιτεί, όχι μόνο την μη επανάληψη των αμαρτιών, για τις οποίες έχει μετανοήσει ο άνθρωπος, αλλά και την σταθερή προσήλωση στον δρόμο της αρετής. (Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Σήκω και μην αναβάλλεις άλλο την αγία μετάνοια, την καρδιακή συντριβή και την αυτοκαταδίκη για τις αμαρτίες σου. Γιατί αναβάλλοντας χρόνο με χρόνο, μήνα με μήνα, μέρα με τη μέρα, τελικά θα χάσεις κάθε επιθυμία ολόψυχης μετάνοιας και δεν θα βρεις κανέναν για να σπλαχνιστεί. Ω, με τι οδύνη τότε, θα αρχίσεις να μετανοείς, θα είναι όμως μάταια!!!... (Όσιος Παϊσιος Βελιτσκόφσκυ)

Αναγνωρίζοντας την αδυναμία σου και ταπεινώνοντας τον εαυτόν σου λέγε: "Αλίμονό σου, ελεεινή ψυχή! Αλίμονό σου αχρεία! Αλίμονό σου, καταμολυσμένη, οκνηρή, απρόσεκτη, νυσταλέα, σκληρή! Αλίμονό σου κολασμένη! Έτσι λίγο-λίγο, η ψυχή σου θα μαλακώσει, θα κλάψει, θα συνέλθει και θα μετανοήσει. (Όσιος Παϊσιος Βελιτσκόφσκυ)

Όπως το παράθυρο του σπιτιού, χρησιμοποιείται για δύο ανάγκες: για να βγει από αυτό ο ακάθαρτος αέρας και να μπει ο καθαρός, έτσι και με τη Μετάνοια εξέρχεται από τον άνθρωπο το κακό πνεύμα και εισέρχεται το Άγιο Πνεύμα! (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Αληθινή μετάνοια δεν είναι μονάχα το να θλίβεται κανείς για τα αμαρτήματα που έχει διαπράξει, αλλά είναι η πλήρης μεταστροφή της ψυχής από το σκότος προς το φως, από τα γήινα προς τα ουράνια, από το εγώ προς τον Θεό. (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Μετάνοια δίχως την πλήρη μεταστροφή, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά εμπαιγμός του Θεού και της ψυχής. Μα δεν είναι να παίζει κανείς με το Θεό. Εκείνος ελεεί τον μετανοημένο, αλλά παιδαγωγεί σκληρά, αυτόν που με τίποτε δεν μετανοεί ή εκείνον που μετανοεί ελλιπώς και δίχως ειλικρίνεια. Και όταν ο Θεός πληγώνει, είναι η πληγή βαθιά και κανείς δεν μπορεί να την γιατρέψει, εκτός από τον Ίδιο. (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Δεν υπάρχει μετάνοια χωρίς ντροπή, φόβο Θεού και πίστη. Η μετάνοια είναι το πρώτο σκαλί που οδηγεί στην Βασιλεία των Ουρανών. Κανένας δεν κατόρθωσε να ανεβεί στο 2ο σκαλί, χωρίς να πατήσει στο πρώτο. (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Κανείς δεν μπορεί να γυρίσει το πρόσωπο προς τον Θεό, εάν πρώτα δεν γυρίσει την πλάτη στην αμαρτία. (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Αυτός που ξεκινάει να ακολουθήσει το Χριστό και έπειτα γυρίζει πίσω, είναι χειρότερος από εκείνον, που δεν ξεκίνησε καθόλου. (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Πρόσφατα κρέμασαν έναν άνθρωπο στον τόπο μας για ένα έγκλημα. Εκείνος, πριν πεθάνει, μετάνιωσε βαθιά και ειλικρινά! Έκλαιγε και οδυρόταν για την κακή του πράξη. Τόσο πολύ προσευχόταν στον Θεό κατά την διαδρομή προς την κρεμάλα, που υποκλινόταν στους ανθρώπους γύρω του φωνάζοντας: «Συγχωρέστε με, αδέλφια συγχωρέστε με»! Όλοι δάκρυσαν. Φίλησε πολλές φορές το χέρι του ιερέα και τον σταυρό και τρεμάμενος ολόκληρος παρακαλούσε: «Πάτερ, προσευχηθείτε στον Θεό να με συγχωρήσει»! Κάποιος από τους παριστάμενους μας διηγιόταν μετά ότι αισθανόταν, σαν να αποχαιρετούσαν προς τον άλλο κόσμο όχι έναν εγκληματία αλλά έναν άγιο! Τόσο εύκολα μπορεί να αλλάξει ολόκληρος ο εσωτερικός κόσμος του ανθρώπου μέσω της μετάνοιας! (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Η βαθειά και ειλικρινής μετάνοια έχει τέτοια δύναμη, που σε μια στιγμή καθαρίζει και σώζει τον άνθρωπο. (Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Επειδή δεν διορθώνουμε, αλλά κρύβουμε τον κακό εαυτόν μας, γι΄αυτό και παρατηρείται η γενικότερη ψυχρότητα στον κόσμο. Ο καθένας κλείνεται στο καβούκι του, φροντίζει για το συμφέρον του και δεν μπορεί να χαρίσει ζεστασιά αγάπης στον συνάνθρωπό του. Μην περιμένεις μετάνοια από έναν άνθρωπο που δικαιολογείται. Και όποιος δεν έχει μετάνοια, δεν μπορεί να διορθωθεί. (Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Εάν μετά την μετάνοιά μας, υποπέσουμε πάλι στα παλαιά (θανάσιμα) αμαρτήματά μας, τότε κινδυνεύουμε να πεθάνουμε αμετανόητοι, διότι η μετάνοια στα ίδια αμαρτήματα, είναι πολύ δυσκολότερη από ότι ήταν την πρώτη φορά. Μην ξεχνάτε τα αποτελέσματα της υποτροπής, σε μια σοβαρή σωματική ασθένεια: Αν μετά την θεραπεία του αρρώστου, εμφανιστεί για δεύτερη φορά η ίδια αρρώστια, αντιμετωπίζεται και υποχωρεί πολύ δύσκολα. Αν εμφανιστεί και τρίτη φορά, επιφέρει τον θάνατο... (ΆγιοςΘεοφάνηςοΈγκλειστος)

Αρχή της σωτηρίας είναι η αρχή της μετανοίας. Αρχή της μετανοίας είναι η αποχή από την αμαρτία. Αρχή της αποχής από την αμαρτία είναι η καλή πρόθεση, η αγαθή προαίρεση. Η αγαθή προαίρεση, γεννά τους κόπους. Οι κόποι γεννούν τις αρετές. Οι αρετές γεννούν την πνευματική εργασία. Η πνευματική εργασία, τέλος, όταν είναι συνεχής και επίμονη, μονιμοποιεί στην ψυχή την αρετή και την κάνει φυσική κατάστασή της. Όταν φθάσεις σ' αυτή την τελευταία βαθμίδα, λίγο θ' απέχεις από την ψηλάφηση του Θεού! (Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ)

Αν πεθάνεις πριν πεθάνεις, δεν θα πεθάνεις όταν πεθάνεις! Αν δηλαδή πριν από τον βιολογικό σου θάνατο γίνεις νεκρός ως προς την αμαρτία, τότε το τέλος της επιγείου ζωής σου, δεν θα είναι θάνατος, αλλά μετάβαση σε μιαν άλλη ατελεύτητη και μακάρια ζωή. (Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ)

Η έννοια της μετάνοιας δεν είναι να αναγνωρίσετε τον εαυτό σας ως αμαρτωλό - που θα ήταν πολύ απλό, αλλά οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, που οδηγούν στην αμαρτία. (ΆγιοςΙωάννηςΜαξίμοβιτς)

Πρέπει να κόψει κανείς, όχι μόνο τα πάθη, αλλά και τις αιτίες που τα προκαλούν· και έτσι να ευπρεπίσει τα ήθη του με την μετάνοια, με τα δάκρυα και τότε να αρχίσει να σπέρνει τον καλό σπόρο, που είναι τα καλά έργα, γιατί όπως ακριβώς για το χωράφι, αφού το καθαρίσει και το περιποιηθεί ο γεωργός, δεν σπείρει καλό σπόρο, φυτρώνουν τα αγριόχορτα και βρίσκουν μαλακό και καλοσκαμμένο χώμα και ριζώνουν πιό βαθιά, το ίδιο συμβαίνει και στον άνθρωπο. Αν δηλαδή, αφού διορθώσει τα ήθη του και μετανοήσει για τις πράξεις του παρελθόντος, παραμελήσει την αγαθοεργία και την προσπάθεια για την απόκτηση των αρετών, πραγματοποιείται σ' αυτόν εκείνο που λέει το Ευαγγέλιο: «Όταν το ακάθαρτο πνεύμα βγει από τον άνθρωπο τριγυρίζει σε ξερότοπους ζητώντας ανάπαυση και αφού δεν την βρίσκει πουθενά λέει: «Θα γυρίσω πίσω στο σπίτι μου απ' όπου έφυγα». Καί γυρίζοντας πίσω, το βρίσκει ακατοίκητο, δηλαδή άδειο από κάθε αρετή και καθαρό και στολισμένο. Τότε πηγαίνει και βρίσκει άλλα επτά δαιμόνια χειρότερα απ' αυτό και τα παίρνει μαζί του και αφού καταλάβουν το χώρο, κατοικούν πλέον εκεί και παθαίνει ο άνθρωπος χειρότερα απ' ό,τι είχε πριν υποστεί (Λουκ. 11,24-27). (Αββάς Δωρόθεος)

Σημείο που δείχνει, ότι η μετάνοιά μας έχει γίνει αποδεκτή από τον Θεό και ότι έχουμε λάβει την συγχώρεση είναι, το να βγάλουμε τελείως από την καρδιά μας, την επιθυμία και την πρόθεση να επαναλάβουμε τις αμαρτίες που διαπράξαμε. Δεν αισθανόμαστε δηλ. καμμία έλξη για την αμαρτία, αλλά και η εικόνα της αμαρτίας, η ανάμνησή της, δεν μας συγκινεί και δεν μας αγγίζει. (Αββάς Πινούφριος)

Η μετάνοια είναι δυσκολοκατόρθωτη, αποτελεί έργο της Θείας Χάρης και απλά ο άνθρωπος βάζει την προαίρεση του. Είναι μια επανάσταση που κάνει ο άνθρωπος κατά του διαβόλου, με σκοπό να νικήσει τα πάθη του και να αναγεννηθεί. Και δεν θα μας δικάσει ο Θεός γιατί αμαρτήσαμε, θα μας δικάσει γιατί δεν μετανοήσαμε. (Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης)

Ἱερᾶ Καλύβη Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου
Νέα Σκήτη Τ.Κ. 63087 Ἅγιον Ὄρος
Τηλ. 2377023044
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.